Wednesday, August 23, 2017

ഡിമെൻഷ്യ



മറവിയെന്നാൽ ഓർമയെന്ന്
ഓർമ്മ മാത്രമെന്ന്
അമ്മയോളം സാക്ഷി മറ്റാരൂണ്ട് ?
മറവിയുടെ കാചക്കണ്ണാടിയിൽ
വിദൂരം ഓർമ്മകളൊക്കെയും
'ഞാനും ഞാനും' എന്നു
അമ്മയിലേയ്ക്ക് തിക്കുന്നു
'നീയും നീയും' എന്നു
തൊട്ടും തലോടിയും
അമ്മ പായുന്നു.

ഇന്നൊന്നില്ലെന്ന്
ഇപ്പോഴെന്നില്ലെന്ന്
അമ്മയുടെ വാഹനം
പിന്നിലേക്കുമാത്രം
കുതിക്കുന്നു

ഒരിക്കലും
ഒപ്പമാവാത്ത
ദൂരദൂരപ്പിൻവഴിയിൽ
വേറൊരു
വേഗവണ്ടിയ്ക്കായി
നമ്മൾ കാക്കുന്നു

'ഞാനും ഞാനും' എന്നു
പിന്നിൽപ്പായുന്നു
'നീയോ നീയോ' എന്നു
തലോടലറിയാതെ
തൊട്ടറിയാതെ
നമ്മുടെ
വിളികൾ നേർക്കുന്നു
വണ്ടികൾ തുടരുന്നു.

No comments:

Post a Comment